SalamankaratMusika: Herrikoia
Hitza: Herrikoia Ttiki ttikitik aitak eta amak
fraile ninduten nonbratu bai eta ere SalamankaraT Istudiante bidaldu. SalamankaraT nindoalarik bidean nuen pentsatu Istudiante tunante baino hobe nuela ezkondu. Ostatu xume polit batean gosez gelditu bainintzen neska xarman bat ari zitzaidan mahainean zerbitzatzen. Begia kartsu, ezpaina lore enekin aise mintzatzen, aingeru hori ordu berean ene bihotzian_sartu zen. Hitz erdi batez maite nuela erran nion beLarrira baina gaixoa, herabetua ihesi joan zen kanpora. Ez ahal nuzu, izar ederra, kondenatzen infernura, ez da sekulan ene gogotik histuko zure itxura. Jainko maitiak egin banindu zeruetako giltzari azken orduan jakingo nueN atea nori ireki. Lehenengo aitari, gero amari, gero anai-arrebari, ta azken orduan isil-isilik ene maite politari. Música: Herrikoia
Letra: Herrikoia A Salamanca
De muy joven, mis padres me nombraron fraile, también me enviaron a Salamanca. Cuando iba camino de Salamanca pensé que era mejor casarme que ser un estudiante tunante. Hambriento paré en una bonita hospedería, una preciosa chica me servía. Los ojos kartsu, los labios de flor, comenzó a hablar conmigo. Al mismo tiempo ese ángel entró en mi corazón. Con un susurro le dije al oído que la amaba, pero la pobre huyó sorprendida. ¡Preciosa estrella, no me condenes al infierno! Jamás desaparecerá tu rostro de mi mente. Si el Dios Padre me me hubiera hecho responsable del cielo, al final habría sabido a quién abriría la puerta. En primer lugar a mi padre, despúes a mi madre, luego a mis hermanos y por último en silencio a mi preciosa amada. |


NUEVO CD!

